Powiew
Otulił mnie wiatr szeptami
pędziłam razem z nim bez tchu
tak cudownie pojednani
powiewem

Jesiennie
Dzień wędruje do zachodu
złotym blaskiem drgają liście
jesień idzie do ogrodu
winogrona

Nie zgubić szczęścia
Jaką drogą szczęście chodzi
gdzie się chowa gdy ucieka
gdy rozgrzane to czym

Darowizna
Życie w chomącie dramatów,
łamigłówką dni przebytych,
bliscy poszli do zaświatów,
zabrali

Jesienne migawki
Wiatr już dmuchnął lekkim chłodem
słońce jeszcze mocno grzeje
a ziemia prastarym